Sevgili arkadaslarim,
Beni cok duygulandirdiniz, sizleri cok seviyorum. Yazmakta acele etmedim, cunku arka arkaya yanit yazildi, araya girmek istemedim.
Dogum gunumu hatirlayan herkese en basta "Nur" a cok cok tesekkur ederim. Sizlere yardim etmek -elimden geldigi kadar- benim en buyuk zevklerimden birisi. Kac sene oldu asistanliga gireli, bu sene 3. yilima girdim, ama hala sizleri birakamadim, surekli aklim yeni gelenlerde, tatli tatli ziplamaya calisan genc arkadaslara yapacagimiz ufak yardimlarda. Ben zamaninda , en cok yardima ihtiyacim oldugum zamanlari hep hatirliyorum, o gunlerde bana kucucuk bir yardimda bulunanlari hala unutmuyorum, bir seyleri yapmak icin cirpinan bir insana karsiliksiz yapilan minicik bir yardimin o kisi icin onemini ben cok iyi biliyorum.
Kucuklugumde bizim mahalledeki cok futbol oynardik. Mahallenin 2. abisi vardi, biri bendim, karsilikli takim secerdik, surekli birbirimizle oynardik, is mahalle maclarina gelince tek vucut olup harika bir takim olurduk. Hep kazanirdik. Ben golcu olmayi sevmezdim, gol attirmayi severdim. Iyi calim atardim ama sonunda pas vermezsem ziyan oldu diye uzulurdum. Simdi de yardima ihtiyaci olan genc/yasli tum arkadaslarima dostlarima meslektaslarima verdigim gol paslarini gormek benim en buyuk mutlulugum. Bu paslari simdiye dek alanlar olmussa, ben atilan golleri bilmiyorum, bunlar icin tesekkur de beklemiyorum, tek bekledigim , gol pasi alip da atanlarin da kendlerinden pas isteyenlere pas vererek bizlere olan manevi minnettarliklarini onlara odemesidir. Bu sekilde buyuyecegiz, guclenecegiz. Belki, kimbilir, birgun kurumsal oluruz.
Tum "lobi" ler gorunmez "bagliliklar", ya duygu ile ya cikar ile ayakta duruyor. Once duygu diyorum, cikara da karsi degilim, ama duygusuz cikar birlikteligine karsiyim. Kendi kendime edindigim ve kendi capimda sizlere ettigim yardimlarda edindigim kisisel prensip bu oldu, ve bu olacak.
Sizleri cok seviyorum. Aranizda olmaktan, sizler tarafindan kabul gormekten cok buyuk mutluluk duyuyorum. Bu kadar nitelikli insanlarin saygisini gormek , tesekkurunu almak, herkese kismet olmaz.
Bol sanslar basarilar, aramizdan dogacak nice basarilara...
Not 1 : Sevgili esim Gamze, bana dogum gunumde hayatimda yedigim en guzel pastayi yapti. Ben ki normalde pasta sevmeyen bir kisi olarak dogum gunum olan 1 Temmuz'u takip eden 3 gun boyunca sabah ogle aksam pasta yedim.
Kendisi bana hayatimin en mutlu dogum gununu yasatti. Tum USMLETurk.com ailesi huzurunda kendisine sonsuz tesekkur ederim.
Not 2 : Ayrica bir diger konu, Ertugrul'un pastasindaki GS'nin benim icin sakincasi yok. En buyuk cimbom derim, bir kerede gecerim. Ilk 11'ni sayamam ama (bir zamanlar sayiyordum) , kesseler sari kirmizi akar. Kesildiginde ilk basta kirmizi akiyor onu biliyorum ama sari biraz sonradan geliyormus -

oyle dediler- ben gelene kadar beklemedim henuz.
