aşık veysel birgün sazına tel almak için ulusa gelir ama kıyafetine bakıp içeri almazlar bunun üzerine de bu sözleri yazar
beni hor görme
beni hor görme gardaşım
sen altınsın ben tunc muyum
aynı vardan var olmuşuz
sen gümüşsün ben sac mıyım
ne varısa sende bende
aynı varlık her bedende
yarın mezara girende
sen toksun da be ac mıyım
kimi molla kimi derviş
allah bize neler vermiş
kimi arı çiçek dermiş
sen balsın da ben çec miyim
topraktandır cümle beden
nefsini öldür ölmeden
böyle emretmiş yaradan
sen kalemsin ben uc muyum
tabiatta veysel aşık
topraktan olduk gardaşık
ayni yolcuyuz yoldaşık
sen yolcusun ben bac mıyım
aşık veysel
ellerine saglik.