sonraki »

[Ufuk]

Bence bunda sistem farkının çok büyük bir etkisi var. Amerika da tıp ülkemize kıyasla daha fazla teknoloji ile yapılıyor ve de eğitim pratiğe dayanıyor; fakat ülkemizde ise teknoloji çok çok kısıtlı(abd'ye kıyasla) ve de eğitimimiz teorik olarak çok iyi olmasına rağmen pratikte çok zayıf kalıyor. Orada bilgiyi kullanabilen gerçek hayata mal edebilen doktorlar yetiştirilirken, ülkemizde bilgiyi fazlasıyla bilen, bunun yanında pratiği ise ne de olsa bir şekilde öğrenir mantığıyla ders veriliyor benim gözlemlediğim kadarıyla. Amerika'da PTCA'yı asistanların yapması çok normal; çünkü sonuçta bu pratik bir uygulama ve adamlar çok iyi bir eğitim alıyor. Bunu bir nevi teknisyenlik olarak görebiliriz. Zaten o vakanın teşhisinde adamların elinden teknolojinin her imkanı var. Biz ülkemizde hastanede yatan hastanın ilaçlarını nasıl karşılarız diye düşünüyoruz ama orada istedikleri testi kolayca yaptırıp( tabi ki sigortası olması koşuluyla) hemen sonucu alıp tedavi sürecine başlayabiliyorlar. Burada da ayrı bir sonuç ortaya çıkıyor. Gözlemlediğim kadarıyla Amerika'da iyi doktor teknolojinin yetersiz kaldığı durumlarda koyduğu teşhislerde belli oluyor. Bu konuda bir anımı paylaşmak istiyorum: kuzenim Amerika'da tıp okuyor ve de ona ben plastik cerrahı olmak istiyorum ama ya yeteneğim yoksa diye sorduğumda kuzenim onu dert etme bazı kişiler iki kere deneyip başarılı olur eğer senin elin yatkın değilse beş kere denersin ama sende doğru olanı yaparsın demişti. Bence bu çok önemli bir nokta çünkü orada pratiği önemsemediklerini; çünkü herkesin gerekli çabayı gösterdiğinde bunu yapabileceğini düşündüklerini görürüz. Geriye sadece teşhisi koymak kalıyor o zaman

[jerry]

Sevgili Taner ve Windycity,

Değerli önerileriniz ve görüşleriniz için çok teşekkür ederim.

Taner,

Ne dersin,senin de yazdığın gibi çok zorlu geçen asistanlık yıllarımızı heba etmeyerek fellowship'e mi başvursak?Daha önce Windycity'nin yazdığı gibi,eğer fellowship hoşumuza giderse ve ABD'de kalmak istersek asistanlığımızı orada tekrarlarız.Bu saatten sonra bilmediğimiz temel veya klinik bir branşta asistanlık yapacağımıza,bildiğimiz branşta asistanlık yaparız.Tekrar asistanlık yapma fikri çiçeği burnunda bir uzmanın kafasında pek de olumlu duygular yaratmasa da en mantıklı plan bu gibi görünüyor,ne diyorsun?Ben kendi adıma,ürolojiyi çok seviyorum,zaten TUS'ta tek tercihimdi,aile hekimliğini sadece ABD'de yaşayabilmek adına düşünmüştüm.Ama bence Windycity haklı,hem sen de cerrahsın bilirsin,yani ne bileyim cerrahi farklı bir olay,bir kere tadını aldın mı,insan kolay kolay onsuz mutlu olamaz gibi geliyor bana,bence sen de bu saatten sonra farklı,hele hele dahili bir branşla tatmin olamazsın,Amerika'nın en iyi yerinde ve yüksek bir maaşla çalışan bir dermatolog olsan örneğin,seninki kadar revaçta olmayan bir eyalette çalışan bir KBB ci gördüğünde örneğin, için gidecek,ellerine bakacaksın ve 'bir zamanlar ben de bu işi yapıyordum' diye iç geçireceksin.Bilmiyorum katılır mısın?Bunun yanında ben senin komplikasyon/malpractice kaygılarını anlıyorum ve paylaşıyorum.

Yorumlarını bekliyorum.

Çok teşekkürler ve başarılar sana kader arkadaşım,

Jerry

[Ufuk]

Sevgili Jerry,
İlk olarak sizden özür diliyorum. Yazdıklarımda her halde yanlış bir anlaşılmaya yol açtım. Ben cerrah değilim şu anda tıp fakültesinde öğrenciyim; ama kararlı adımlarla usmle için emek harcıyorum. Benim görüşüme göre emekten kutsal bir şey yoktur ve de hiç bir çaba boşa gitmez. Er ya da geç bir gün işine yarar. Bence insanın tek amacı hayatını mutlu geçirmektir. Ben senin yerinde olsaydım mutlu olacağım branşı seçerdim. Eğer senin için ikinci bir uzmanlık yapmak sana büyük bir sorun oluşturacaksa o zaman yapma; ama ABD tecrübesi bence çok önemli. Sonuçta oradaki hayatı görmeden orada mutlu olup olamayacağını bilemezsin. Ben senin yerinde olsaydım fellowship olarak Amerika'ya gider orada kendimi ispatlar, çok güzel bir teklif alıp hoşuma giderse o hastanede kalırdım. Yakından tanıdığım bir komşum Anadolu'da tıp fakültesini bitirip ardından Anadolu'da genel cerrahi uzmanlığını yaptı. Uzmanlığı sırasında eğitim amaçlı ABD'ye üç aylığına gitmişti. Orada kendini ispatlayıp iş teklifi aldı. Fakat ailevi sebeplerden dolayı orada çalışamadı. Oradaki adamlar iki yıl  boyunca bu arkadaşın peşinden koştu. En son sorunlarını çözüp ABD'ye gitti. Orada dört ay çalıştıktan sonra Kanada'dan bir iş teklifi aldı ve şu anda Kanada'da çalışıyor. Hem de sadece Türkiye'de yaptığı uzmanlık ile. Bir insan bir şeyi istemeye görsün, yapamayacağı bir şey yoktur bence. Dünyanın en zor üç sınavı arasında kabul edilen TUS'ta istediğini elde etmiş ve de üstüne uzmanlığını almış bir insanın gerek teorik olarak gerek pratik olarak becerisi, bilgisi ve tecrübesi ile ABD'de kabul edilmemesi için hiç bir engel göremiyorum. Tabi ki izleyeceğin yol sana kalmış. Umarım mutlu olacağın yolu seçer ve de hedeflerine ulaşırsın. Önündeki karmaşık ama kolay yolda başarılar.
Yazdıklarım tabi ki benim kişisel düşüncelerim ve tecrübelerim. Elimden geldiğince açıklamaya çalıştım düşüncelerimi. Umarım cevabım tatmin edici olmuştur.

[jerry]

Sevgili Ufuk,

Değerli önerilerin için çok teşekkür ederim,ben de sana başarılar dilerim.

Jerry

[drdr]

Arkadaşlar,

Kafamın çok karışık olduğu bir konuda sizlerden yardım bekliyorum.Ben Türkiye'de uzmanlığımı aldım.Üroloji uzmanıyım.Önceleri aklımda ABD'de clinical fellowship vardı,sonrasında da Türkiye'ye dönmemek ve ABD'de yaşamak.Fakat daha sonra öğrendim ki USMLE'yi alıp clinical fellowship yapsan bile eğer uzmanlığını ABD'de almamışsan fellowship'ten sonra ülkene dönmen gerekiyor (bu doğru mu?) Bense ABD'de yaşamak,doktorluğu Amerika'da yapmak istiyorum.Şu üç hedef arasında bocalıyorum ve bu da benim USMLE sınavına çalışma sürecindeki motivasyonumu olumsuz etkiliyor:1)Üroloji ihtisasımı Amerika'da tekrarlamak.2)Amerika'da fellowship yaptıktan sonra iyi ilişkiler etc. ile orada çalışma ve yaşama şansımı zorlamak.3)Başka bir branşta (örneğin family medicine) ihtisas yapmak (zaten USMLE'yi kazanmak bile benim için bir mucize olacak,kaldı ki yüksek skorları hayal bile etmiyorum.) Ne dersiniz?Hangi hedef daha mantıklı?

Oncellikle kolay gelsin fellowshipten sonra amerikada kalanlarn saiyis az oldugu iicin pek az bilinen bir yol ama mumkun ben kendi adima bukonuda ozle bir arastirma yapmama ragmen bikac iism biliyorum. Eger konunla ilgili makalen varsa, uzmanlik alaninda kendini ispatlarsan bu sekilde teklif alarak gittgin yerde kalabilyorsun ama sanirim bu sekilde yolu her eyalet kabul etmiyor. Belki asistanlik yapmak daha mantikli cunku maasindan da nispeten daha iyi oluyor. Bu sekilde uzmanliktan sonra fellowship yapan ve daha sonra ayni universitede hoca olraka kalan birini biliyorum... İstedikten sonra hicbir sey imkansiz degil , fellowship biraz daha zor o kadar...

[jerry]

Tanerciğim,

Çok teşekkür ederim önerilerin için.Ama işin tuhafı bu benim Amerika'ya gitmiş,orada çok iyi bir klinikte observership yapmış ve hatta çok iyi bir referans mektubu almış halim:-) Yani düşün artık:-) Neyse,önerdiğin siteye gireceğim.Senin de yolun açık,şansın bol olsun.

Jerry

[dodo]

Amerika'daki uzmanlık dalları ile ilgili bir memnuniyet değerlendirmesi veren tablo...
linki: http://www.medfriends.org/job_satisfaction.htm

Sağlıcakla
DOdo..

Not:(makalenin tamamını bulamadım ama tablonun altında yazan: Leigh. Arch Intern Med, Vol 162, July 22, 2002, p 1580-1